Uczenie incydentalne jest metodą stosowaną w terapii osób z autyzmem od przeszło trzydziestu lat. Zgodnie z definicją „uczenie incydentalne jest stosowane w celu rozwijania mowy przez czekanie, aż druga osoba zainicjuje konwersację na określony temat i reagowanie w sposób, który pozwoli na pojawienie się kolejnych wypowiedzi ze strony tej osoby” (Hart, Risley, 1982, str.5). W trakcie uczenia incydentalnego odwrotnie niż przy treningu powtórzeń, czekamy aż dziecko zainicjuje rozmowę, czynność albo wykaże chęć otrzymania przedmiotu.To co było bodźcem do inicjowania kontaktu ze strony dziecka bardzo czesto jest również nagrodą za poprawną formę wypowiedzi.