Kształtowanie zachowań jest metodą wykorzystywaną do uczenia nowych umiejętności jak naśladowanie, mowa bierna i czynna, motoryka, zachowania społeczne, samoobsługa, zabawa. Technika ta jest stosowana w celu formowania zachowań, które nie znajdują się w repertuarze danej osoby lub występują tak rzadko, że istnieje bardzo mała szansa na ich wzmocnienie. Wykorzystywana jest do uczenia reakcji, w stosunku do których zastosowanie podpowiedzi werbalnych lub manualnych jest bardzo trudne lub niemożliwe. Według definicji kształtowanie zachowań jest procesem polegającym na systematycznym, różnicowym wzmacnianiu zachowań , które są coraz bardziej przybliżone do zachowania docelowego (Cooper, 1987). Różnicowe wzmacnianie oznacza, że pewne zachowania, należące do jednej klasy są nagradzane podczas gdy inne zachowania wcześniej nagradzane nie są już wzmacniane. W efekcie prawdopodobieństwo wystąpienia w przyszłości pewnej klasy zachowań wzrasta a innej maleje. Kształtowanie zachowań może wymagać wielu kroków. Jest to proces długotrwały, rzadko obserwuje się natychmiastowy progres, ale systematyczne wdrażanie wszystkich reguł pozwala na wyuczenie zachowania docelowego.
Mapa
