Opóźnienie czasowe - jest jedną z metod ułatwiających transfer kontroli bodźca z podpowiedzi na naturalny bodziec. Polega na wydłużaniu czasu od momentu prezentacji bodźca do udzielenia podpowiedzi. Metoda opóźnienia czasowego znalazła zastosowanie w zadaniach nastawionych na rozwijanie mowy spontanicznej i generalizowania nabytych umiejętności. Pod pojęciem mowy spontanicznej rozumie się „reakcję werbalną wywołaną niewerbalnym bodźcem dyskryminacyjnym (np. przedmiotem), bez użycia werbalnego bodźca dyskryminacyjnego” (Charlop, Schreibman, Thibodeau, 1985, s. 156). Metoda ta koncentruje się na zachowaniach, które z dużym prawdopodobieństwem mogą być wzmocnione w naturalnych warunkach. Dziecko może być uczone zwracania się z prośbą o ulubiony przedmiot, jedzenie lub aktywność.
Mapa
