Technika wyodrębnionych prób (discrite-trial method) jest efektywną metodą wspomagającą rozwój zachowań deficytowych u osób z zaburzeniami rozwoju, w tym u dzieci z autyzmem. (Lovaas, 1977,1981; Wolf, Rislay Mees, 1964). Składa się z czterech części:
Technika wyodręnionych prób prowadzona jest w specjalnie do tego przygotowanym pomieszczeniu. O kolejności i rodzaju wdrażanych w danym momencie zadań decyduje terapeuta. Sposób przeprowadzania treningu oraz opis wszystkich ćwiczeń znajduje się w indywidualnym programie terapeutycznym dziecka.
Technika wyodrębnionych prób znalazła szerokie zastosowanie w pracy z dziećmi z autyzmem. Z tego powodu terapia behawioralna często jest uważana za synonim tej techniki. Analiza behawioralna stosowana nie jest jednak definiowana przez jedną metodę. Technika wyodrębnionych prób jest jedną z wielu naukowo udokumentowanych metod, które pozwalają na rozwój mowy oraz innych zachowań deficytowych.
Mapa
