Wideomodelowanie jest metodą wykorzystywaną podczas uczenia nowych umiejętności językowych oraz generalizacji już opanowanego materiału. Coleman i Stedman (1974) po raz pierwszy zastosowali tą technikę do uczenia właściwej intonacji i nazywania przedmiotów. Charlop, Schreibman i Tryon (1983) wykazali skuteczność wideo modelowania w generalizacji recepcyjnie nabytych pojęć w różnym otoczeniu i w obecności różnych osób. Wideomodelowanie jest wykorzystywane również do rozwijania umiejętności konwersacji. Badania wykazały efektywność tej techniki w rozwoju spontanicznego rozbudowywania i prawidłowego przekształcania wypowiedzi (Charlop, 1989). Stopień trudności zadania musi być dostosowany do aktualnego poziomu funkcjonowania ucznia.
Trening wideo można stosować zarówno w szkole jak i w domu rodzinnym dziecka i jest dość prosty do przeprowadzenia. Stanowi on uzupełnienie innych opisanych metod, ale nie może być jedyną formą uczenia nowych zachowań.
Mapa
